Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010

Πηνελόπη ΙΙΙ

Γνωρίζει πια πως
δεν είναι οι ανόητες Σειρήνες
που τραγουδούν νομίζοντας πως κάνουν τέχνη
ούτε η γερασμένη Κίρκη
με τον πόθο
καταχωνιασμένο σε ασκούς για πάντα σφραγισμένους
ούτε κάποια κακομαθημένη Ναυσικά
εγκλωβισμένη σε λάθος ηλικία
με άσπρες κάλτσες και φουστάνια παιδικά.
Ούτε οι Λαιστρυγόνες και οι Λωτοί είναι αυτοί
που τον κρατούν μακριά της.
Ούτε οι συντεχνιακοί μικροθυμοί του τάχα Ποσειδώνα
και τα μπλεξίματα με τους παλιούς συντρόφους.
Γνωρίζει πια η Πηνελόπη
το τελευταίο μήνυμά της θα μείνει αναπάντητο,
δεν θα ξαναμιλήσουν πια,
η λογική του υπαγορεύει να μείνει μακριά της,
παντού ολόγυρά της
μνηστήρες πίνουν μπύρες
κυλιούνται σαν λιοντάρια στην αρένα
αρσενικά που οσμίζονται τον πόθο
και με τα βέλη τους ορίζουνε τον χώρο.
Και ο Οδυσσέας;
Δεν τον θυμάται πια η Πηνελόπη.
Μόνο πως με έναν άγνωστο κοιμήθηκε ένα βράδυ
Και όταν τον ρώτησε ποιος είναι
αυτός απάντησε: «Ο Κανένας».

2 σχόλια:

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Καλησπέρα. Είμαι ο Σταύρος Σταυρόπουλος από την "Ελευθεροτυπία". Έπεσα τυχαία πάνω σε ένα ποίημα σας και το βρήκα ενδιαφέρον. Αν θέλετε, και υπάρχει δυνατότητα, μπορείτε να μου στείλετε τα βιβλία σας στην εφημερίδα? Εδώ, εκτός αυτού του Σάμη, δεν υπάρχουν.
Έχω κι εγώ μπλογκ, μπορείτε να το επισκεφθείτε sstavropoulos.blogspot.com.
Και 10 βιβλία. Τον Ιανουάριο θα ανέβω Θεσσαλονίκη για μια παρουσίαση του ΕΡΩΤΑ... και ίσως συναντηθούμε.
Το mail μου είναι sstavropoulos@yahoo.gr.

Καλό βράδυ.
Και καλή δύναμη.

Βαγγέλης Φίλος είπε...

Βρήκα την πόρτα ανοιχτή, δεν ξέρω εσύ αν λείπεις. Όμως, εδώ βρήκα απίθανη ομορφιά και συντροφιά.
Εκεί που λες κουβέντα στήσαμε, έρχεται ένας στρόβιλος να σε σηκώσει. Και οι στίχοι στήνουν χορό και τα ποιήματα γίνονται φιλιά. Κι οι λέξεις, αχ αυτές οι λέξεις "που συμβαίνουν μακριά", "στέλνουν την ηχώ τους" συνθέτοντας πότε χαρά, πότε λύπη, πότε αγαλλίαση και πότε πόνο, πάντοτε όμως έναν λυρικό ύμνο ζωής.
Μου άρεσαν όλα τα ποιήματα. Μνημονεύω εδώ " Το πένθος του άλλου", ως μια δημιουργία όπου η τόλμη στο περιεχόμενο και την έκφραση, υπάρχει μέσα στην καλαισθησία και την ευαισθησία.

Με τιμή
Βαγγέλης Φίλος